Dagmar Voss » Blog
trap en deur

Je geeft en geeft. Maar kun je ook nemen?

Door je complexe opvoeding heb jij geleerd om ten eerste aandacht te besteden aan jouw omgeving; je opvoeders en de omstandigheden waarin jullie als gezin verkeerden. Was deze voor het moment veilig of was het opletten geblazen voor veranderingen in de situatie? Was je vader of moeder goed gestemd of in een slechte bui? Om de sfeer voor jezelf zo goed mogelijk te maken, heb je geleerd om je te focussen op de problemen van je ouder(s). Zij had(den) een probleem en jij voelde je als kind verantwoordelijk voor de mogelijke oplossing. Op deze wijze wilde jij de situatie weer in balans krijgen. Voor een kind dat de regie in handen moet nemen, een heel natuurlijke reactie. Waarschijnlijk voelde jij je als kind ook erkend als jij er voor je ouder kon zijn. In je volwassen leven betrap je jezelf erop dat je nog steeds de rol van De Behulpzame inneemt in je (sociale) contacten. Een voorbeeld. (meer…)

De grootste fout die jij kunt maken als je een rotjeugd had door de psychische problemen van je ouder: Je bagatelliseert jouw opvoedingssituatie!

In het boek Niemandskinderen van Caroliene Roodvoets wordt op heel inzichtelijke en no nonsens wijze beschreven over verantwoorde opvoeding of zoals mevrouw Roodvoets het noemt “volwassen vs onvolwassen ouderschap”. (Roodvoets, 2013)

Ik heb lange tijd mijn opvoedingssituatie gebagatelliseerd: “”Mijn moeder was psychisch ziek en wist niet beter”. Dit hielp mij aan de ene kant om mijn gevoelens van verdriet te verzachten. Maar aan de andere kant kropte ik mijn frustratie en boosheid over het onrecht wat mij was aangedaan enorm op. Ik raakte hierdoor gestrest en was geprikkeld. Daarnaast had ik de grootste moeite om mijn vader te woord te staan als die mij belde. Naar mijn idee moest ik vriendelijk zijn naar hem, maar van binnen gaf ik hem de schuld van mijn huidige problemen. Herkenbaar? (meer…)